Schrijfsel 38: Weggeefwinkels zijn hartverwarmend

Hartverwarmend nieuws op Grensland Actueel deze week. Ik had zelfs een kippenvelmoment bij het bekijken van één van de reportages. Kippenvelmomenten komen bij mij niet vaak voor, ik ben liever een ietwat koelere kikker.

Maar toch verdient de weggeefwinkel van Kinrooi deze eer. Bij ‘weggeefwinkel’ denk ik vaak aan een kleine garage waar je amper een voet binnen kan zetten door de hoeveelheid materiaal die er ligt. Of aan een Facebookgroep waarop veel gepost wordt. Ik moet toegeven dat ik ook één van de bezoekers/klanten ben, of eerder ben geweest.

Na een tijdje ging de hype bij mij wat over, ik had een paar keer iets mee naar huis gebracht. Vaak was dat een gadget waarvan ik echt wel begreep waarom de vorige eigenaar er afstand van had genomen. Maar, zoals dat gaat met gadgets: je ziet iets en wil het hebben. Pas als je het hebt, ga je je afvragen waarom in hemelsnaam.

Zo was het met de zingende kreeft die ik ooit mee naar huis nam. Als kind vond ik ze schitterend, de Elvis imiterende vissen of kreeften die zielsgelukkig op een houten plaat vastgespijkerd hingen.
Dankzij een weggeefwinkel heb ik er één in het bezit gehad. Ik wist al heel snel waarom de rage niet zo heel lang heeft geduurd. Wat een herrie maakte dat ding! Mijn oren hebben mij heel snel, met kreeft en al, richting volgende eigenaar geleid.

Na het kreeften-incident heb ik me niet meer in een weggeefwinkel begeven. Het is ook niets voor mij, dacht ik, want ik kan mijn rekeningen betalen.

Na het zien van de reportage, ben ik lichtjes anders gaan denken. Ik zie mijn naamgenoot vol passie materiaal nakijken, hoor hem vertellen dat er 4 tot 7 auto’s materiaal binnenkomen… per week. Per wéék! 7 auto’s in 1 week!! En nu is er ruimtegebrek?

Misschien moet ik nu een oproep doen voor iedereen. Alle mensen die dit doel willen steunen, die deze vrijwilligers een hart onder de riem willen steken: breng eens een bezoekje aan deze winkel. Kijk of er iets ligt of hangt wat je écht kan gebruiken en neem het vooral mee. Maar pas op voor zingende kreeften! Zij kunnen voor een blijvend trauma zorgen.

Ik heb met het schrijven van deze tekst meteen een goed voornemen voor het nieuwe jaar: in 2019 ga ik me zeker eens naar deze winkel begeven. De met veel liefde geschonken artikelen ga ik met alle aandacht bekijken. Misschien, heel misschien, neem ik iets mee naar huis. Het zou alles mogen zijn, zolang het niet zingt of zou kunnen zingen (de medewerkers kunnen dus ook op beide oren slapen).

Zondag kan je je kans grijpen om kerstspulletjes uit te gaan kiezen. Doe dat vooral! Ben jij iemand die de rekeningen wel kan betalen? Ga dan tegen sluitingstijd, zodat de vrijwilligers al hun met zorg uitgezochte spulletjes kunnen weggeven. Geef hen ruimte, geef hen voldoening door zelf te nemen!

Graag wil ik de mensen die zich inzetten voor de minder bedeelde medemens een dikke pluim op hun hoed geven. Er is niets mooier dan de liefde voor de medemens.

Ik wens je een warme week toe en tot volgende week voor een nieuw schrijfsel!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here