Schrijfsel 30: Het leven zonder armoede

Wekelijks struin ik Grensland Actueel af voor dat ene artikel dat mij prikkelt. Vaak gaat het over een gebeurtenis of evenement in de regio. Vandaag schrijf ik over een groep die iedereen kent, maar waarvan we maar zelden beseffen dát we ze kennen: mensen die in armoede leven.

Elke groep mensen, elke ziekte, elk symptoom… heeft zijn dag. Het is een fenomeen dat een aantal jaren geleden is opgekomen, waardoor niemand door de bomen het bos nog kan zien. Ik noem het ‘de Dag van het fenomeen’. Zelf vergelijk ik het een beetje met websites.

Als ik 15 jaar geleden een belachelijke naam had voor een site, een naam als ‘blauwe konijnen’, kon je er .nl achter zetten. 9 kansen van de 10 bestond die site écht.

Helaas lijken de Nederlanders slimmer geworden te zijn… of ze hebben de .com-adressen gevonden. Ik ben er vrij zeker van dat er een Nederlander achter de site www.kanariepiet.com zit. Als je de moeite neemt om op de link te klikken, vraag je je waarschijnlijk af: “Waarom?”. Met een lach op het gezicht, die kreeg ik er in ieder geval wel van. De bevestigende knik, die me vertelt dat dit zeker en vast een Nederlander heeft gemaakt, zie ik tot hier.

Maar goed, we waren begonnen over de dagen en niet de sites. Ik was begonnen over de ‘Werelddag van Verzet tegen Armoede’. Vrij vertaald: de dag niet ‘voor’, maar eigenlijk ‘tegen’ de armen.

We beseffen te weinig dat wij het goed hebben. Ik spreek nu voor mezelf en voor jou, de lezer die het goed heeft, die elke dag zonder problemen een bord vol eten voor zich heeft staan. Het gaat nu over de mensen waarvoor het zo is dat er op het einde van het loon/de uitkering nog een stuk maand over is.

Wij allemaal kunnen soms helpen om die mensen een beetje ademruimte te geven, door Sint Vincentius te steunen, bijvoorbeeld. Veel kunnen we echter niet doen… behalve hopen. Hopen dat het leven niet duurder blijft worden (want dat gebeurt de laatste jaren), dat de mensen het hoofd boven water kunnen houden en dat de groep niet steeds groter wordt.

Misschien moeten we de ‘dagen’ aanpassen aan deze hoop? Elke dag een ‘dag’ maken die het de arme mensen onder ons gemakkelijker maakt? ‘De dag van 25% korting’ of ‘De dag van gratis groenten’, een ‘weggeefdag’ waarbij mensen uit heel Europa een deeltje van hun inkopen in “een bak voor de armere” doen. Een ‘lange tafeldag’, waarop er in alle gemeenten een ‘langste tafel’ wordt neer gepland, naar het prachtige voorbeeld van Dilsen-Stokkem.

Ik ben zelfs voor ‘dagen tegen armoede’. Wat zeg ik? Maak er maar jaren van, of levens! ‘Levens zonder armoede’, want zeg nou zelf… wat is één dag in een mensenleven?

Ik wens jullie allemaal een armoedeloos leventje toe, vol met langste tafels en gezonde ontbijten.

Tot volgende week, voor een nieuw schrijfsel!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here