Schrijfsel 24: De Maaslandse zee

De Zeescouts organiseert komend weekend het Sails Festival… Ik rende naar de pc om treintickets naar de zee te bestellen. Oostende, dat is altijd goed, altijd gezellig én aan zee. Daar zal de Zeescouts ongetwijfeld ergens gehuisvest zijn.

Met mijn treintickets in de hand, surfte ik naar Grensland Actueel. Daarop had ik namelijk iets gelezen over het Sails Festival. De link naar de site werd al snel gevolgd. Leuke site, het ziet er een leuk festival uit!

Ik scrolde door, zag een plannetje met de locatie van dit festival. Water, een zeilboot, een camping. Allemaal te zien aan de Belgische kust, dacht ik nog. Toch verontrustte de naam van de camping mij… de Spaanjerd… kwam me bekend voor…

Misschien het artikel maar even lezen? Verbazing… nóg eens lezen… ongeloof… Zeescouts Pebbles uit Geistingen? Staat dit er wel goed?

Elke schrijver maakt wel eens een foutje. Ik heb het laatst nog heel enthousiast een bericht in een gastenboek geschreven. De dame van de tentoonstelling waarbij ik dit schreef was zo blij met het bericht dat ze het op Facebook deelde. En toen zag ik het… een JOEKEL van een DT-fout. Schaamrood op de wangen. Maar niets meer aan te doen, mijn fout was vereeuwigd, zowel in het boek als op het wereldwijde web.

Ik ging er dus vanuit dat de auteur van dit artikel ook met schaamrood op de wangen naar zijn scherm zat te staren, wetende dat honderden, misschien duizenden mensen vol vertrouwen (en met zin in een feest) richting Geistingen zouden trekken. Daar zouden ze erachter komen dat er helemaal geen feest was. De Zeescouts zou dan aan zee zitten te wachten op bezoekers…

Of is de Zeescouts het nieuwe zeezout? Geïmporteerd uit zoute plassen omdat het zo goed is? Het wrong allemaal een beetje, omdat ik er altijd vanuit gegaan was dat een Zeescouts aan zee hoort te zijn. Blijkbaar klopt mijn theorie niet, want Geistingen heeft écht een Zeescouts.

Ik denk dat ik er nog een paar nachten over moet slapen voordat ik gewend ben aan het idee.

Ondertussen sijpelen alternatieve namen mijn hoofd binnen: Maasscouts, Plasscouts, Natte Scouts,… het klinkt toch allemaal niet zo goed. Nee, hou jullie naam maar, Zeescouts Pebbles, jullie mogen dat van mij.

De zee was nog nooit zo mooi als die van jullie.

Kinrooi, Limburgs plaatsje aan de Maaslandse zee. Ja, daar kan ik mee leven.

Ik duik weer (bijna) het weekend in, mij opmakend voor een nieuwe week. Tot volgende vrijdag, tot het volgende schrijfsel!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here