Schrijfsel 15: Vissen in Kinrooi

Grasduinen in de artikels van Grensland actueel, ik doe het vaak en erg graag. Het heeft natuurlijk te maken met deze schrijfsels, met het feit dat ik mezelf naar voren heb geschoven als ‘wekelijkse schrijver van een tekst’. Tja, dan moet je er ook wat voor doen.

Sommige artikels spreken me niet zo aan, omdat het totaal geen raakvlak heeft met mijn leefwereld of omdat mijn fantasie er niet door geprikkeld wordt… maar soms komt er een artikel voorbij… dat me van mijn stoel doet springen en meteen achter de pc verdwijnen. Tadaaaa, hier zit ik dan!

Kinrooi krijgt er een boerderij bij. Lees je het? Kinrooi krijgt er NOG een boerderij bij! Ik associeer Kinrooi met een mooie gemeente, maar stiekem ook met veel landbouwers. Het is de gemeente waar je verse aardbeien uit de automaat kan halen en waar Melk Kan zorgt dat een winkel tussen koe en klant niet meer nodig is. Mooi initiatief, altijd al fan van geweest!

Maar nu komt er dus nóg een boerderij bij: een snoekbaarsboerderij. Niet zomaar één, nee hoor: de grootste van Europa. Overdekt ook nog! Het zweet breekt me spontaan uit. Gaan ze heel Kinrooi overdekken en blank leggen om er vissen in laten zwemmen? Een ferry zou ons van Neeroeteren naar de Jumbo in Stramproy kunnen brengen, of is mijn fantasie me weer te ver aan het leiden? Hoe groot wordt die grootste boerderij?

Het doet me denken aan de Scandinavische landen (Zweden, Noorwegen, Denemarken) waar ik al verschillende keer op vakantie mocht gaan. Op sommige plaatsen zag je een bord staan en folders liggen van ‘Het Grootste Elandenpark’. Natuurlijk prikkelt zo’n aankondiging de nieuwsgierigheid, dus zijn we eens naar zo’n park geweest. 2 Elanden liepen er rond. Er stond een kraampje waarin geweien en vachten werden verkocht van wat ooit ook elanden waren, naast hun (nog rondlopende) vriendjes.
Moet ik me zoiets voorstellen?

Mogen loze vissertjes er ook met een vislijn naar binnen? Vroeger, als kind, was ik bij de Chiro van Hamont. Elk jaar in mei gingen de Meifeesten door (nog steeds, trouwens). Op zondag was het familiedag. Eén keer heeft de leiding daar een ‘levende viswedstrijd’ georganiseerd. Er stond een zwembad vol echte vissen. Iedereen die geld gaf, kreeg een hengel en wie het eerst beet had, kreeg de vis in een zakje met water mee naar huis. Die was uiteraard dood voordat hij zijn nieuwe huis bereikt had.

Zoiets zou ik jullie niet aanraden, mensen van de kwekerij. Misschien een wedstrijd houden en de winnaar krijgt de vis vers op het bord in een restaurantje ernaast? Of de verliezer wordt met zwembroek het aquarium ingegooid, lijkt me ook kicken (om te zien).

Wacht, ik heb een vermoeden dat mijn hoofd weer met mij aan haal is… het spreekt ook zo tot de verbeelding. Waarschijnlijk zal de werkelijkheid iets ‘saaier’ zijn.

Nog één bedenking: er worden verschillende klimaten gecreëerd, zodat de vissen het hele jaar door eitjes leggen. Wat wordt er met die eitjes gedaan? Tuurlijk, ik begrijp dat het een kwekerij is, dat er vissen uit moeten komen, maar kan je die ook niet bakken? Gebakken snoekbaarseitjes met Kinrooise asperges, klinkt toch goed, niet?

Enfin, voordat iedereen helemaal gek wordt van begeerte, snakkend naar al deze culinaire hoogtepunten, ga ik dit schrijfsel afronden (met water in de mond).

Tot volgende week, voor weer een nieuw schrijfsel!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here