Schrijfsel 12: Kunst en cultuur in de regio

Ik zag de aankondiging, vroeg mijn goede vriend Google om hulp en kwam op een site terecht. Mijn mond viel open. Ik kreeg hem niet meer dicht.

Sterker nog: op dit moment drupt de kwijl in lange slierten langs de mondhoeken naar beneden, bijna achter mijn T-shirt in. Mijn mond lijkt verkrampt en dwingt me de site weer te sluiten. Ben ik te plastisch in mijn beschrijvingen? Even geduld…

…een moment (en het afsluiten van een site, zever opvegen) later…
Bruno Plaghki, een naam om te onthouden. Een kunstenaar met de grote K. Hij maakt werken van metaal. Als ik dat hoor, denk ik aan grote, ijzeren platen, bollen en vierkanten. Maar Bruno werkt eraan als een meesterbakker: verfijnd. Wat een kunst!

Op zijn site zie ik een gitarist, duidelijk genietend van de klanken die hij uit zijn eigen gitaar tokkelt. Waarschijnlijk mee kwelend en lachend bij het zien van joelende en dansende toeschouwers.

Het enthousiasme is groot. Zo groot, dat de gitarist zelf niet doorheeft dat Bruno al met een nieuw kunstwerk bezig is. Daarvoor had hij nood aan een paar kleine stukjes metaal. Precies zo groot als… de poot van een barkruk… Even later nam Bruno nog een klein stukje barkruk weg (waarschijnlijk op doktersadvies, ijzertekort).

En de gitarist blijft spelen en kwelen. Kruk met 2 poten, wachtend op de volgend actie van Bruno. Geen angst te bekennen.

Zou de gitarist te boeken zijn? Niet als beeld, maar als mens? Misschien is het Bruno stiekem zelf? Heel benieuwd welke klanken deze vertoning met zich meebrengt. Misschien moeten we hem uitnodigen op Geistingen Rozendorp? Rozen en gitaar, dat is een perfect huwelijk. Behalve wanneer het over een rockgitaar gaat, natuurlijk, maar dat lijkt hier niet het geval.

Ongelofelijk hoeveel werk men in Geistingen in de rozen stopt. Werk én liefde, dat is duidelijk. Ik ben al blij als ik mijn gras, dat ondertussen omgetoverd is tot prachtig onkruid (door de goede zorgen), tijdig gemaaid krijg. En tijdig is dan nog relatief: zolang het niet onder mijn oksels begint te kriebelen, ben ik tevreden.

De vrijwilligers van Geistingen (ja daar bestaan ze ook nog!) gaan ook nog helpen op het OLS. Knap! Misschien moeten we Bruno vragen een kunstwerk te maken van deze vrijwilligers? Met roos, buks, of (als het harde werk gedaan is) een frisse OLS-pint in de hand.

Ik zou zeggen: allemaal naar Bruno Plaghki (met een roosje in de hand) of naar het Rozendorp mét gitaar.

Veel plezier en tot volgende week, voor weer een schrijfsel.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here