Schrijfsel 9: En we graven steeds dieper

Schatten zoeken, elk kind doet het, elke volwassene deed het. Ik zie mezelf nog op zoek naar ‘goud zand’, of sterker nog: naar water. En mijn fantasie leidde me naar een ultieme droom: rijk worden.

Rijk worden is al lang mijn droom niet meer, maar de fantasie is nog steeds even levendig als, laten we zeggen, een jaar of 30 geleden. Soms denk ik er zelfs nog aan hoe leuk het zou zijn met een metaaldetector stad en land af te reizen en van alles te vinden. Als ik dan terugga in mijn jeugd en denk aan wat mijn vader vroeger allemaal de grond in gooide, weet ik niet zeker of dit een juiste hobby voor mij is.

Fifi, ik herinner hem mij nog goed. De bekendste (en meest cliché) hondennaam. Wij hadden er een. Als Fifi nu een pitbull was, zou ik er de humor nog van inzien. Maar het was gewoon een rossige (abrikooskleurige) poedel. En Fifi ging dood, zoals alle andere Fifi’s. Dus moest hij begraven worden. In die tijd hadden we in de gemeente al een Aldi, want mijn vader had Fifi in een Aldi-zak gedaan en begraven. Lang leve de plastiek (lees je het cynisme?).

Plastiek vergaat niet, of héél traag. Dat hebben we ook geweten. Toen mijn vader jaren later de fundering aan het uitgraven was voor een werkhuisje in de tuin, vond hij een zak van de Aldi. In die zak lag Fifi, nog weinig veranderd in al die jaren (ik heb het zelf niet gezien, geloofde hem op zijn blauwe ogen).

In Kessenich en Molenbeersel gaan de dames en heren met hun metaaldetector aan de slag, zo zag ik in het filmpje van Grensland Actueel. Blijkbaar is het een verplichting, niet zo’n fijne verplichting. Ik meen te begrijpen uit het filmpje dat de burgemeester er maar liever snel vanaf wil zijn, want de vorige keren is er ook niets gevonden.

En toch…
…zal er gegraven worden, zelfs dieper dan de vorige keren. Zal dat zijn omdat men vermoedt dat alle schatten een stukje dieper gezakt zijn bij de aardbeving?

Een aardbeving in Kinrooi… en dan zijn er nog mensen die durven beweren dat er in die gemeente niets te beleven valt! Het feit dat bijna al mijn schrijfsels over deze gemeente gaan, zegt al heel wat volgens mij.

Enfin, terug naar de schattenzoekers. Stel je nu voor… dat men daar een Fifi vindt. Wat zou men daarmee doen? Misschien is deze Fifi geen poedel, maar een dino die zorgvuldig gemummificeerd werd door zijn baasje (want de Aldi was er toen nog niet). Misschien heeft Fifi een metalen halsband rond de nek, zodat het baasje ermee kan gaan wandelen.

Of men vindt een volk van vroeger terug, omgekomen bij een heel krachtige aardbeving. Kinrooi als tweede Pompeii, daar zouden Maaseik én Bree jaloers op zijn.

Hoe dan ook, ik gun Kinrooi een wereldwonder onder de grond (wereldwondergrond, de naam is ook al geboren). Of dat nu een prehistorische metro of Fifi is, het zal mij (Middeleeuwse) worst wezen. Maar ik gun het hen.

Tot volgende week, voor een nieuw schrijfsel.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here