Schrijfsel 8: De uitdaging van Rowwen Hèze door de ogen van Patrick van Horne

“Verrek, ik weer gek, loep ik heer noar boete brek ik bijna miene nek…”, het zijn de eerste woordjes van mijn beltoon. Rowwen Hèze, ‘r Roeie Klied, mijn lievelingslied van hen.

Ooit heb ik me voorgenomen de tekst van dit lied toch maar uit het hoofd te leren. Met carnaval was ik immers bij de eersten om het mee te kwelen, elk woord, zoals ik dacht dat het gezongen werd. Waarschijnlijk klonk het belachelijk, maar die (andere) zatte mensen verstonden het toch niet, hoopte ik.

Rowwen Hèze komt naar het OLS. Vroeger werd onze radio in het weekend van het OLS standaard op L1 gezet, spanning alom. Mijn vader zaliger is namelijk lid geweest van De Schut van Buul (voor de beschaafd Nederlandstaligen onder jullie: de schutterij van Budel), de enige Brabantse schutterij die meedoet aan het Oud Limburgs Schuttersfeest. Elk jaar hoop ik stiekem dat zij het Schuttersfeest eens winnen, tot nu toe vergeefse hoop. Ik blijf hopen.

Geef toe, dat zou toch kicken zijn: het Oud Limburgs Schuttersfeest gaat door in Brabant. Dat is zoals je op verschillende plaatsen in Nederland échte Vlaamse frieten kan kopen of dat je een kermisfriet gaat halen in de dierentuin. Allemaal mogelijk, gewoon… anders dan anders…
Terug naar waar ik gebleven was: Rowwen Hèze. De band die volgens mij al vanaf het jaar 1920 dé feestband van Limburg is (de muzikanten zien er trouwens goed geconserveerd uit). En voor feest zorgen ze, tenminste: dat heb ik van horen zeggen. Ik hoorde iets van bierdouches en kapot getrokken T-shirts, klinkt leuk.

Als ik verhalen van bezoekers een Rowwen Hèze-optreden hoor, doet het me denken aan de Zwarte Cross, aan tante Rikie. Lekker marginaal, feesten om erbij neer te vallen. Ik hou wel van die verhalen, zou er zo naartoe gaan. En toch… heb ik deze band nog nooit live gezien…
Misschien is dit de gelegenheid? Moet ik me klaarmaken om de feestband eens te ontmoeten? Nu ze ‘Een kwestie van geduld’ in de Belgische versie zullen zingen, heb ik een goede reden, niet? Ik vraag me stiekem af of het voor mij geen afknapper zou worden… of de verhalen die ik over hen hoorde niet een beetje opgeblazen waren door de verteller (en in mijn hoofd geëscaleerd tot wat het nu is, climax).

Gelukkig heb ik nog wat tijd om na te denken, tot 29 juni. En dan, op 1 juli, gaan we met z’n allen de weide op. 30 juni is de dag waarop mijn vrouw en ik 12 jaar getrouwd zijn, dé ideale dag dus om een begin te maken aan het eerste OLS in Brabant (2019, hoop ik).

Ga je dan met me mee naar het Schuttersfeest? Als dat volgend jaar in Budel is, waar het ook gezellig is (maar nét niet zo gezellig als in Limburg, natuurlijk), ga je dan mee?
Volgens mij zingt Rowwen Hèze er ook over:
Loep met meej mei, geaf meej ow hand,
same nar de oaverkant.

Hoe dan ook: eerst gaan we in Kinrooi genieten, natuurlijk. Ik wens de schutterij nog veel plezier met het voorbereiden en alvast een schitterend schuttersfeest!

Tot volgende week, voor een nieuw schrijfsel.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here