Schrijfsel 6: De hele regio in de ban van Van Horne

Het is mijn jaar. Het is mijn JAAR! Het is MIJN jaar!!
Of… toch een beetje…
Ik heet namelijk van Horne met mijn achternaam. En laat nu juist 2018 het ‘van Horne-jaar’ zijn in Weert. Wat een feest!

Ik zag in de reportage vlaggen van mijn (vermoedelijke) voorvader hangen, maar ook zijn hoofd rollen (plaatsvervangende pijn).

Altijd al was ik trots als ik in Weert rondliep, de van Horne-stad. Steeds weer zat ik te glunderen op mijn stoel als er in de geschiedenislessen over mijn naamgenoot gesproken werd, want dan ging het toch ook een beetje over mij. Met veel plezier vertel ik mijn kinderen dat hun voorvader ‘niet zo lief was’ volgens een koning waardoor hij een kopje kleiner werd (en dit is géén opvoedkundig trucje, ik zou niet durven!).

Soms ga ik stiekem terug in de tijd en bedenk ik mij hoe het leven er toen uitgezien zou hebben. In mijn fantasie zie ik de van Horne-trekjes ook bij de graaf: een grote neus, misschien zelfs wat grote oren en heel enthousiast over zijn hobby.

Zou dat te controleren zijn, die van Horne-trekjes? Nee, zo blijkt, want alles wat er nog van hem te vinden is, is zijn (waarschijnlijk gouden) hart.

Wat zou graaf van Horne als hobby hebben gehad? Misschien was hij zelf bij een schutterij, net als mijn vader. Of verzorgde hij graag paarden, zoals mijn oom dat doet. Zou hij groene vingers gehad hebben, zoals mijn tante? Of juist bloed aan de vingers, net zoals… euh… laat maar.

Eén ding is zeker: hij had ruzie. De Spaanse koning was zijn vriend niet. En dat heeft hij geweten… tot op het laatste moment… Au!

Er komt een heel grote herdenking, een spektakel groter dan the Passion. Waaw! En ik hoor dat nu pas? Ik weet nu pas dat de kaarten al voor een groot gedeelte uitverkocht zijn?

Waar staat de tribune voor familieleden? Die krijgen toch op zijn minst VIP-kaarten met hapjes als “kopvlees op grootmoeders wijze” en “grijze boerenkop, slaatje van Brabants grondwitloof, grijze garnaal en karnemelk”?

Want, mensen van Weert, zal ik je nog iets vertellen? Die van Hornes, die zijn nogal gierig.

Met een sierlijke, bijna koninklijke groet zeg ik je: tot volgende week, tot het volgende schrijfsel!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here