Anouk in Zuid-Afrika !

Anouk Timmermans

My first experience with South Africa!

VLUCHTEN:

Daar beginnen we dan aan een vlucht van 24 uur. In het begin denk je “oh dat lukt wel, kan ik wat slapen en dan komt het helemaal goed”. Alleen dat viel vies tegen. Uiteindelijk heb ik maar 1 uur geslapen. Mijn eerste stop was in Doha. Wat is dat een groot vliegveld. Ze hebben daar gewoon Ferrari, Porsches en Lamborghini staan. Allemaal verschillende kunstwerken van een aantal meter hoog en breed. En als dat nog niet genoeg is, hebben ze ook nog 2 lange tafels vol staan met iMac’s. Dus mijn wachttijd van 6 uur kreeg ik wel gevuld. Mijn tweede stop was in Johannesburg. Dit was ook een redelijk groot vliegveld, maar kleine dan Doha. Hier hadden ze vooral eten. Verschillende tentjes van steaks tot vis en van broodjes tot een echte Amerikaanse hap. Maar aangezien ik vrij moe was en niet veel honger had. Heb ik alleen maar een broodje gekocht en 2,5 uur zitten te wachten tot het vliegtuig zou vertrekken. In de hoop op een beetje slaap. Maar helaas. Mijn laatste stop was dan Kaapstad. Na het wachten op mijn koffers, wat vrij snel ging. Moest ik wachten op mijn pick up. Aangezien ik had gezegd dat ik om 15:00 zou landen en het was al 15:20 en hij er nog altijd niet was. Ging ik maar eens bellen. Uiteindelijk kwam hij 20 minuten later aan. Dat is de Afrikaanse cultuur, tijd boeit hun helemaal niks. Ik had het eigenlijk wel kunnen verwachten, aangezien het in Sri Lanka ook een klein beetje zo ging. Maar toch als je zo lang gereisd hebt en moe bent hoop je dat het niet zo is. Toen die er was heeft hij me afgezet bij mijn hostel waar ik tot maandagochtend zou blijven.

EERSTE PAAR DAGEN:
Eenmaal aangekomen bij het hostel en mijn spullen op mijn kamer gezet. Vroeg ik aan de receptioniste hoe het zat met eten. Aangezien ik een mail had gekregen dat ik donderdag avondeten had en vrijdag ontbijt en avondeten. Maar blijkbaar waren ze daarmee gestopt en niet aan ons doorgegeven. Na een hoop geregel, hebben we via mijn organisatie in Nederland kunnen regelen dat ik het avondeten van hun zou krijgen en vrijdag het ontbijt en avondeten bij het vrijwilligershuis. Verder was het een prima hostel en super lieve mensen die je overal mee wilde helpen. Een goed bed en een heerlijke douche. Maar na al dat reizen heb je niet zoveel zin in “gezeik”. Ik vind het ook echt niet erg om voor mezelf te koken , maar dan had ik graag vooraf willen horen. Dan had ik er rekening mee kunnen houden. Maarja alles is goed gekomen en ik had een lekkere steak besteld. Na 12 uur geslapen te hebben, werd ik opgehaald door Sophie voor het ontbijt. Erna ben ik naar de supermarkt en hostel teruggegaan en ‘s avonds heeft ze me weer opgehaald voor het avondeten met de andere vrijwilligers. Super aardig mensen en ik heb een leuke avond gehad. Zaterdag hadden ze me meegevraagd om naar een food market te gaan. Ik keek echt mijn ogen uit, zoveel eten. Overal kraampjes met eten uit verschillende landen. Bijvoorbeeld: Belgische wafels, Franse crêpes, Sri Lankaanse rijst met curry’s, Duitse worsten en nog veel meer. Maar ze hadden zelfs Nederlandse kroketten en poffertjes. Zelf heb ik daar een curryworst en een overheerlijke Belgische wafel gehad. We hebben daar nog wat rondgelopen en zijn naar de chocolade fabriek geweest waar we een rondleiding hebben gekregen. Ze hadden zoveel verschillende smaken chocola die je allemaal kon proeven als je wilde. Maarja ik hou niet zo van chocola dus heb alleen de witte geprobeerd. ‘s Avonds was er bij het hostel een BBQ. Je moest zelf je eigen vlees kopen en hun zorgde voor de rest. Het was echt heerlijk. Ik had een Rib-eye en 2 verschillende kipspiezen gekocht (spot goedkoop hier). Het was een leuke avond! Zondag had Sophie me geappt om te vragen of ik meewilde om aardbeien te gaan plukken met de andere vrijwilligers. Dat leek me wel erg leuk! We hadden ieder een grote bak gekocht en die mochten we helemaal vol doen met aardbeien. Het was best leuk om te doen. We hebben ons toen we klaar waren een heerlijke wafel met softijs en aardbeien besteld om deze leuke dag af te sluiten. De aardbeien die ik zelf had geplukt, heb ik mee naar het hostel genomen en er de rest van de dag heerlijk van genoten. ‘s Middags kwam er een andere vrijwilliger naar het hostel en heb met haar een aantal uur gepraat en samen pizza gegeten. Na de pizza hebben we met 2 Duitsen jongens aan de bar gezeten en over van alles en nog wat gepraat. Het waren wel 2 aardige jongens.

HET ECHTE WERK GAAT BEGINNEN:

Maandag de dag van de oriëntatie en de ontmoeting met het gastgezin. We zouden om half 9 opgehaald worden, maarja ze waren weer te laat. Ik was er al op voorbereid, alleen de andere vrijwilligers van het hostel niet. Die zaten heen en weer te lopen en steeds op hun telefoon naar de klok te kijken. Bepakt en bezakt met onze koffers gingen we dan naar het hoofdkantoor toe. Hier starten de oriëntatie en de ontmoeting met alle nieuwe vrijwilligers (25 ong). Het begin ging vooral over de regels en de algemene informatie over de projecten. Erna kwam er iemand van “cape xtreme” om ons dingen te vertellen wat we in de weekend konden gaan doen. Zoals: Bungee jumpen, abseilen, skydiven, sand boarding enz. Dat zag ik natuurlijk wel zitten en ga ik zeker doen. Na de uitleg hebben we ergens gezamenlijk gegeten en een stad tour gedaan. Het was wel leuk om te doen, maar mijn gastgezin woont niet echt in de buurt. Dus dat is wel jammer. Toen was het tijd voor mijn ontmoeting met het gastgezin waar ik 6 weken ga verblijven. Ik vond het wel spannend. Ik had wel een beetje informatie gekregen, maar niet erg veel. Het gezin woont op 50 minuten van het centrum van Kaapstad, maar het is wel maar 5 minuten lopen naar mijn project. Toen we bij het gezin aankwamen was ik eigenlijk wel versteld. Zoveel luxe, had ik niet verwacht. Het huis is redelijk groot met een woonkamer, 2 keukens, 2 badkamers en 5 slaapkamer, een zwembad buiten. De slaapkamer waar ik in slaap, is net iets kleiner dan slaapkamer thuis. Maar het bed is groter! Alleen deze heeft ook een van de 2 keukens erbij zitten. Mijn eerste indruk van het gezin was goed. Ze waren super lief voor me toen ik hier aankwam. Lieten me alles zien, lieten me rustig mijn spullen uitpakken. We hebben even gezellig gepraat tot ‘s avonds de andere 2 vrijwilligers terugkwamen van het project en sporten (Alicia en Malene). Twee hele aardig meiden van 20 en 22. Ze hebben me een beetje verteld wat ze normaal doen op een werkdag en hoe het gaat op het project tot het eten klaar was (20:30). Na het eten ben ik gaan slapen. Want ik was best moe van alle nieuwe indrukken en tegelijkertijd ook benieuwd hoe het op het project zou gaan morgen.

Het begin was al anders dan in Sri Lanka. Daar moest we om 7:45 vertrekken en hier hoeven we pas om 14:00 te beginnen. Dus elke dag uitslapen en rustig ontbijten. We hebben wat gechilled tot de lunch klaar was en ons klaargemaakt voor het werken. Mijn eerste “echte werkdag”. Ze hadden ons met de auto afgezet bij de school van de meiden. Daar hebben we gewacht tot de bus ons kwam halen. Aangezien je nooit weet hoe laat de bus komt moeten wij (vrijwilligers) om 14:00 bij de school zijn. De bus kan komen tussen 14:00 en 14:45, omdat hij ook nog andere meiden moet ophalen van andere scholen. Toen de bus er eenmaal was, gingen we met de meiden naar binnen. Hij bracht ons naar het huis waar de meiden verblijven (St George’s Home for Girls) en tevens ook waar wij met hun werken. Hier zitten vooral meiden die geen ouders meer hebben, ouders die niet voor ze kunnen zorgen om wat voor reden dan ook, ouders die de kinderen niet gehendeld krijgen of de kinderen zijn misbruikt door de ouders. Maar de precieze verhalen van de meiden krijgen we niet te horen. Ik snap het ook wel!! Maar toch om sommige beter te kunnen begrijpen, is het soms beter als je iets van een achtergrond weet. Zeker als je met ze wilt praten, moet je heel voorzichtig zijn wat je aan ze kan en mag vragen/vertellen. Ik vind het wel interessant maar tevens ook heel erg voor de meiden. Toen we aankwamen in het huis, was het voor mij een beetje zoeken. Wat ik moest doen. Alicia en Malene hebben me even een korte rondleiding gegeven en voorgesteld aan de “vader” van het huis. Hij zorgt goed voor de meiden en dat is iets wat ze nodig hebben. Aangezien er meiden van verschillende leeftijden zitten (7 tot 15). Ondertussen waren de “jonge meiden” zich aan het omkleden en wij hebben sommige geholpen. Op de lichamen kon je echt nog zien dat zoveel hebben meegemaakt. Overal krassen en oude plekken. Dat was wel ff heftig om te zien. Ze hebben wat gegeten en wij hebben ze geholpen met hun huiswerk. Toen kwamen de “oudere meiden” binnen van school. En dat was best wel een schok. Omdat ze er helemaal niet uitzagen al 12, 13, 14, 15 jarige. Ze zagen er in mijn ogen veel ouder uit. Sommige had ik 19/20 geschat. Gewoon puur de manier waarop ze zich gedragen tegen elkaar en hoe ze eruit zagen. Maar dat zal ook vele met het verleden te maken hebben ben ik bang. Tegen de tijd dat iedereen klaar was met eten en het huiswerk. Zijn we buiten gaan spelen, spelletjes gedaan, gevoetbald, gezongen en gedanst enz. tot we werden opgehaald. Meestal is dat tussen 17:00 en 17:30 had Alicia me gezegd. Maar soms ook later. Voor mijn gevoel vloog de dag echt voorbij. Het is totaal anders dan ik heb meegemaakt in Sri Lanka. Andere manier van werken. Het was voor mij ook wel erg wennen. Aangezien ik in Sri Lanka heel erg close met de kinderen was, had ik dat gevoel hier nog niet zo. Waarschijnlijk heeft dat echt te maken met het verleden van deze meiden. Dat ze niet snel mensen in hun leven toelaten en vertrouwen. Maar ik denk dat ik het gewoon wat tijd moet geven en dan komt het wel goed. Verder vond ik het wel goed gaan, alleen heb ik ook wel het gevoel dat we best kort daar voor de meiden zijn. Dat vind ik echt wel jammer! Dan haal ik er voor mijn gevoel niet alles uit wat erin zit in 6 weken tijd. Woensdag gingen we heel sportief doen. In de ochtend zijn we vroeg opgestaan om de “hout bay – Tokai Forest Reserve” te beklimmen. Prachtige maar een stevige klim. Je liep letterlijk van steen naar steen in verschillende hoogtes. Maar het voelde goed om weer actief bezig te zijn. Verder waren er mooie uitzichten over een van de stranden van Kaapstad en het natuurgebied eromheen. Ik zou er zo een paar uur kunnen rondlopen, maar helaas moesten we ‘s middags nog werken. Bij de meiden was het vrij rustig en hebben wat gevoetbald en buiten gespeeld. ‘s Avonds ben ik voor het eerst gaan sporten samen met Malene en Alicia. Het was goed om weer in een sportschool te komen, na zo lange tijd. Sommige apparaten waren hetzelfde als in Nederland, sommige niet. Ik kon mijn weg wel vinden. Terug thuis na 1,5 uur sporten was ik helemaal op. Maar het was een goede dag geweest. Donderdag was er niet veel interessants gebeurt. Aangezien Malena vrijdagochtend om 5:00 werd opgehaald voor haar 4 daagse safari. Waren Alicia en ik alleen tot maandagavond. Op vrijdag moeten we eerder naar de meiden omdat hun school om half 1 al uit is. We waren iets aan de late kant vanwege de lunch en dat er iemand met ons mee moest lopen naar de school. We mogen niet alleen over straat lopen dat is te gevaarlijk. Maar we waren bijna bij de school, toen we ons busje zagen aankomen. Gelukkig hadden ze ons ook gezien en konden we instappen. Anders hadden we hem gemist haha. Bij de meiden was het vrij rustig. Maar ik merk gelukkig wel dat ik meer voor ze kan betekenen en dat ze me iets meer vertrouwen enz. Ze spelen nu meer met me en vragen me om te helpen met huiswerk. Dat doet me wel goed. Ik weet hoe moeilijk het voor hun is om mensen te vertrouwen gezien het verleden. Of überhaupt iemand toe te laten in hun leven. Ik ben blij dat ik iets voor ze kan betekenen ook al ik het maar voor 6 weken.

Het weekend hebben we het heel rustig aangedaan. Zaterdag zijn we even naar Chinatown geweest. Het was wel leuk om te zien, maar ik vond het niet erg speciaal. Zondag hebben we in de zon gelegen omdat het lekker warm hier is (29 graden ongeveer) en ik moet toch een beetje een kleurtje krijgen voor ik weer thuis ben. Dit is ook eigenlijk het enige weekend dat ik het zo rustig aandoen. De andere weekend wil ik dingen bezoeken en beleven hier in Kaapstad.

Maandag zijn we in de ochtend naar de apotheek gegaan. Omdat mijn medicatie voor de hooikoorts hier niet werkt. Moest ik andere halen in de hoop dat deze wel werken. Het ging eigenlijk veel makkelijker dan ik had gedacht. Binnen 5 minuten had ik al andere medicatie. Daar was ik wel blij om. Na de lunch zijn we naar de meiden gegaan. De oudere meiden waren gaan kamperen in het weekend. Ze hebben ons uitgebreid verteld hoe hun weekend was. Het was wel leuk om te horen dat ze het naar hun zin hadden gehad. Verder was er niet veel speciaal gebeurt. ‘s Avonds kwam Malene terug van haar safari. Ze had het echt geweldig gehad. Veel dieren gezien, maar het hoogte punt was het bungee jumpen. Nu ben ik er ook wel benieuwd naar, alleen moet ik nog even wachten om het te doen. Dinsdag zou ik eigenlijk op een township tour gaan (naar de armere delen van Kaapstad), maar dat ging helaas niet door. Waarschijnlijk volgende week kon ik het doen. Het lijkt me wel interessant, maar ook heel indrukwekkend om het te zien. Daarom zijn we in de ochtend maar weer in de zon gaan liggen. Bij de meiden heb ik Lebohang (een meisje dat heel slecht hoort en daarom heel moeilijk praat) geholpen met haar huiswerk. Voor mijn gevoel ging het wel goed en ze vond het fijn dat ik haar hielp. Toen we klaar waren heb ik Daphne ook geholpen. Dat was iets moeilijker, maar dat ging ook goed. Omdat alle meiden in verschillende “grades” zitten. Zit er ook verschil in de moeilijkheidsgraad van het huiswerk. Maar is wel leuk om ze te helpen. Erna hebben de meiden ons een “massage” gegeven en heerlijk gelachen met ze. Na het werken zijn we weer gaan sporten. Woensdag is er niet echt veel gebeurt. In de ochtend hebben we weer een paar uur in de zon gelegen. Bij de meiden heb ik Lebohang weer geholpen met haar huiswerk en erna heb ik heel gek gedaan met Zoë. Gekke bekken getrokken. Ze wilde als een aapje op mijn rug zitten en van dat soort dingen. Maar soms hebben ze dat wel nodig en ik denk dat dat een van de belangrijkste rol van de vrijwilliger is. Gewoon ervoor de meiden zijn en lekker gek en leuk met ze doen. Soms voel je dan het kind in jezelf weer opkomen, heerlijk gevoel. Donderdag was Kevin (van de organisatie) hier om wat dingen door te spreken hoe het gaat enz. Maar ik ook met hem gepraat over mijn weekend trips die ik wilde boeken. Daar heeft hij me advies in gegeven en meegeholpen. Nu heb ik alles geboekt wat ik graag wilde doen hier in Kaapstad. Kan niet wachten om eraan te beginnen! ‘s Middags bij de meiden ging het erg goed. Ik heb Maledi geholpen met haar huiswerk en hebben met een aantal meiden wat gekleurd. Toen kwam een van de oudere naar ons toe om te vragen of we haar konden helpen met haar wiskunde examen van morgen. Leuk ik help graag en zeker met wiskunde. Ze snapte hoe we dingen uitlegde en hoe ze het morgen het beste kon opschrijven. Aangezien ze niet alle stappen die ze maakte opschreef. Na bijna 8 weken vrijwilligerswerk te doen, was mijn energie vrijdag een beetje “gone” dus heb ik de hele ochtend in bed gelegen en wat gelezen en gerust voor we naar de meiden gingen. De meiden waren ook erg moe, dus hebben niet veel gedaan. Lebohang wilde dat ik bij haar bleef omdat ze op mijn schoot wilde zitten. Dus zo hebben we een groot deel van de middag gezeten. Soms op het gras of soms op het bakje in de zon. Erna hebben we met haar, Alicia en Presiouse ren spelletjes gespeeld. Aan het eind hebben we met de oudere meiden buiten gechilled. Wat gedanst, gezongen en vooral veel gelachen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here